علي الأحمدي الميانجي

34

مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)

فرموده است ) به درستى خدا دانا است كه ( نفع و ضرر و صلاح را بهتر مىداند ) و حكيم است ( كه به جا و به مورد احكام را صادر مىنمايد و آفات جهل و هوا و تعصب و . . . در او نيست ) . 3 - « وَ لَكُمْ نِصْفُ ما تَرَكَ أَزْواجُكُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُنَّ وَلَدٌ فَإِنْ كانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِها أَوْ دَيْنٍ وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ فَإِنْ كانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ » . « 1 » ترجمه : « نصف مالى كه همسران شما از خود به جاى گذاشته‌اند سهم شما مردان است و اين در صورتى است كه آنان ( همسران شما ) فرزندى نداشته باشند و چنانچه فرزند داشتند يك چهارم ( 14 ) سهم شما خواهد بود و اين پس از انجام وصيتى است كه آنها كرده‌اند ، يا دينى كه داشته‌اند و سهم همسران شما يك چهارم مالى است كه شما از خود به جاى گذاشته‌ايد و اين در صورتى است كه شما فرزندى نداشته باشيد و چنانچه شما فرزند داشتيد سهم زنهاى شما يك هشتم خواهد بود و اين پس از انجام وصيتى است كه وصيت كرده‌اند ، يا دينى است كه داشته‌اند و اگر ميت زن يا مرد كلاله ( يعنى خواهر يا برادر مادرى تنها ) بود و يك برادر يا خواهر بيشتر نداشت هر يك از اين دو يك ششم سهم مىبرند و چنانچه كلاله بيش از يك نفر باشد ( و خواهران يا برادران و يا به اختلاف ولى همه با كلاله يك مادر دارند ) همهء برادران و خواهران به تساوى در يك سوم مال شريك خواهند بود ، اينها پس از انجام وصيت و اداى دين است ، در صورتى كه در اين وصيت ضرر بازماندگان نباشد ( در روايات حد ضرر به يك سوم مال ميت معين شده است ) اينها سفارشى است از جانب خدا و خدا دانا و حكيم است » . « براى توضيح بايد اشاره كنيم كه موضوع كلاله در دو جاى سورهء نساء ذكر شده و در هر آيه سهم الارث يك نوع كلاله و حكم آن را بيان فرموده است ، اصولًا كلاله به معنى خواهر و برادر است ( معنى عام بين آن دو ) و در اين آيه مراد ميتى است كه با برادران يا خواهران خود كه از او ارث مىبرند فقط از طرف مادر قرابت دارند و اگر برادر و خواهرى از ناحيهء پدر و مادر هر دو باشد يا فقط از ناحيهء پدر باشد ، در آيهء شريفهء آينده حكم آنها بيان شده است » . « 2 »

--> ( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 12 . ( 2 ) - از حضرت آيت الله حاج سيد مهدى روحانى دامت بركاته .